Fiets en foto avonturen

Linkjes

2010-05-18T22:43:00.002+02:00

Hier nog wat handige linkjes voor als je ook zin heb gekregen in een reis naar Montenegro:

http://www.pbase.com/kweetnie (met een selectie van mijn mooiste foto's)

http://www.montenegroholiday.com (heeft heel goedkoop huurauto en accomodatie de dagen in Herceg novi geregeld, erg aardige mensen!)

http://www.montenegrofly.com (hele aardige brit waarmee ik heb mogen paragliden)

De laatste dagen....

2010-05-18T22:21:00.013+02:00

DUBROVNIK

HERCEG NOVI

G.STOLIV

GRAHOVO

Het is vannacht noodweer geweest, veel regen en onweer maar heerlijk geslapen desondanks.
Het is dan ook zwaar bewolkt als in in de auto stap naar mijn laatste overnachtingsplaats, Herceg Novi.
Het is nog erg vroeg en daarom besluit ik de vallei waardoor ik de eerste dag reed nogmaals aan te doen om nog wat te vogelen. Na een erg enge rit, want dichte mist die zelfs in de onverlichte tunnels blijft hangen, kom ik in de vallei. De mist trekt weg en de zon komt door, ik geniet met volle teugen. Terug bij de baai is het nog steeds vroeg in de middag. In de lonely planet las ik van een verlaten dorpje hoop tegen de berg. Het zou meer dan een uur rijden zijn en terug via Kotor maar er is een snel alternatief en dat is via een pontje de smalste doorgang overvoeren met auto en al en van daar uit is het maar 3 km meer. Dat lijkt me wel wat. Na een klim (te voet) kom ik in het verlaten dorpje aan. Ook hier zijn de uitzichten weer grandioos.
Ik heb rond 16 uur afgesproken in Herceg Novi met Janko. Hij is de man die me de eerste dag heeft afgehaald van het vliegveld en heeft me nu een kamer bezorgd in Herceg Novi bij Davor.
Samen rijden we naar Davor zijn huis, het ligt aan de zee!
'S avonds eet ik heerlijk en geniet van de ondergaande zon aan het strand.
De volgende dag begint met regen en Herceg Novi is nou niet een stad waar je de hele dag kunt vermaken. Davor raad me aan naar Dubrovnik te gaan in Kroatië. Het is maar een klein uurtje rijden. Prima idee.
In de regen rijd ik richting grens, ik mag de grens niet over want in mijn autopapieren staat geen stempel waarin de verantwoording gelegd wordt bij het autoverhuurbedrijf. Montenegro is nu verantwoordelijk voor de auto en dat willen ze niet zijn omdat er nogal eens huurauto's over de grens verdwijnen. Ik bel de verhuurder en na een uur en een stempel verder mag ik Kroatië in.
De zon schijnt inmiddels overvloedig wanneer ik Dubrovnik bereik.
Een prachtige oude stad en daarom ook veel te druk met toeristen. Ik loop er een halve dag rond en besluit in een dorpje verderop te eten. In Cavtat is het een stuk rustiger en goedkoper, aan de vissershaven eet ik heerlijk gegrilde vis.
Terug in Herceg Novi spreek ik met Davor af hoe laat hij me morgen naar het vliegveld brengt.
De volgende ochtend zit mijn indrukwekkende rondtrip erop. Op advies van Davor bezoek ik nog wel even de plaatselijke markt om wat loakle lekkernijen in te slaan.
Om 12 uur sta ik op het vliegveld en neem ik afscheid van dit mooie avontuur.

Lovcen NP en Kotor

2010-05-12T18:27:00.007+02:00

KOTOR

VRANAC, PRSUT, SIR

Hoi, alweer terug in Nederland schrijf ik de rest van mijn blog af.
Ik was gebleven in Budva en de adrenaline gaat weer gieren als ik aan het paragliden terug denkt.
In de middag moet ik verder en rij ik door Np Lovcen naar het dorpje Njegusi, dit ligt in een vallei en is beroemd om zijn gedroogde ham (prsut) en kazen.
Ik vindt een blokhut om in te slapen en doe het kalm aan vandaag. Kan ook niet veel anders want het is een erg stil dorpje. Ik verken de omgeving wat en geniet van de heerlijke ham en een glaasje Vranac = rode wijn.
Morgen rij ik via de Kotor pass naar, je raad het al, Kotor.
De volgende ochtend is het zwaar bewolkt als ik na mijn ontbijt de auto de bergen in stuur. Al snel zie ik waarom dit 1 van de mooiste autowegen van Europa wordt genoemd. In elke haarspeldbocht heb ik weer een ander uitzicht op de baai van Kotor. Via het mooie uitzicht zie ik ook het plaatsje Tivat liggen met zijn klein moerasgebied in de buurt. Dit wordt mijn eerstvolgende stop.
Na een bochtige rit en na een stop bij de supermarkt vindt ik al snel het moerasgebied. Het is stil, goed te overzien en ik zie leuke aantallen vogels. Het weer is opgeklaart en het is warm met het zonnetje erdoor. 'S middags kom ik aan in Kotor. Een drukke en plaatselijk zeer toeristische stad, m.n. de oude stad. Hier meren zelfs enkele cruiseschepen aan.
Al snel vindt ik op 10 minuten afstand lopen van het centrum een private room.
De oude stad is klein, mooi en knus maar ook wel druk met toeristen. Na een lekkere pint besluit ik het hoger op te zoeken, je kan via 1200 treden de oude muren en forten bezoeken die tegen de berg aangeplakt ligt. Een hele trip met dit warme weer maar de uitzichten over de baai en stad maken alles goed.
Moe strijk ik in de avond neer bij een italiaan en bestel ik pizza, voor het eerst dat ik echt toeristenvoer krijg want de pizza is niet te vergelijken met wat ik eerder gegeten heb, het lijkt wel een diepvriespizza.
Ik internet nog wat en ga slapen.

Budva en verder...

2010-05-05T14:37:00.003+02:00

PARAGLIDEN MET ROBIN BROWN

SVETI STEFAN
PETROVAC

BULJARICA BEACH

Hallo weer, een cafe in Kotor gevonden waar ik ff een update kan geven.
Vanuit Ulcinj richting Budva gereden. In de ochtend eerst de oude stad bezocht, die niet echt oud meer is want weggevaagd in de aardbeving van 1979 maar in orginele staat is terug gebouwd.
Ik bel Robin, de man bij wie ik slaap vannacht. We spreken af in een pub en hij pikt me op.
Leuke vent die Robin, ook zijn 2 andere gasten zijn cool. Het zijn een paraglider uit Alaska en 1 uit Liverpool, compleet met haast onverstaanbaar engels.
Het is geen weer voor vliegen vandaag dus dropt Robin ons ergens in de middel of nowhere af. Hij zegt nog, als je het pad volgt kan er niets mis gaan....maar wat als het pad weg is...
We verdwaleneen beetje maar dalen af in een prachtige canyon en horen later een montenegrijnse herder tegen zijn geiten praten. Die zet ons op het juiste pad en uiteindelijk zien we Robin. Vers water uit de bergen drinken en weer terug naar Budva. Onderweg gaan we eerst lunchen..nou ja lunchen. We krijgen zoveel te eten dat we de rest van de dag niet meer hoeven te eten, ik krijg een lap vlees ter grootte van mijn bord, en het is een groot bord, de andere hebben een emmer soep gekregen. En dat voor 10 euries per persoon.
Aanhet strand pakken we nog een pint en Young, de beer uit Alaska eet nog een toetje. Typisch een amerikaan.
Bij zijn huis aangekomen genieten we van het uitzicht hoog boven Budva en drinken een lekker wijntje. Morgen de grote dag....
Op het lekkerste bed tot nu toe geslapen maar ook hier niet lekker. Er is bewolking en het wordt spannend of er gevlogen kan worden. We rijden naar de springzone. Na 2 uur wachten gaat het dan toch gebeuren, ik ben behoorlijk nerveus. Ik wordt aan Robin gehooked en daar gaan we, je moet de afgrond in sprinten wat compleet tegen je instinct gaat maar wat een RUSH zeg. Een korte vlucht van 10 min want geen thermiek. Boven zee haalt hij nog wat capriolen uit om mij de g/force te laten voelen. Wauw, dat ga ik nog wel eens doen denk ik.
Tot zover mijn verhaal, laters.

Nogmaals Ulcinj

2010-05-01T21:50:00.003+02:00

VELIKA PLAZA
BOJANA

Hoi daar, dus gisteren wezen vogelen en mooie gezien maar niet op de plekken waar verwacht. De zoutpannen kon ik niet vinden en het meer Sasko is niet toegangkelijk....
Afijn, eerst op zoek naar de zoutpannen maar of ze bestaan niet meer of ik kan niet zoeken en het zal het laatste wel zijn. Alhoewel het erg moeilijk zoeken het is hier want het is een grote teringzooi. Op weg naar de beach zag ik honderden bijeneters en dat was very nice. Verder getrokken naar het meer, daar aangekomen zie ik alleen een erg mooi restaurant en heel veel water. Het voetbalveld en de schommels staan zelfs onder water. In het restaurant krijg ik te horen dat er geen vogels zijn omdat ze wegblijven vanwege...het schieten. Ze doen dat voor de fun die montenegrijnen. Rare lui hoor. Ik bezoek de oude stad van Vladimir, een paar ruines op de bergen maar mooi weer en uitstekend vogelgebied. Na een uur of vier ga ik terug naar Ulcinj.
Daar krijg ik telefoon van Georg, de gozer uit Oostenrijk en hij heeft de bergen overleeft. De komende avonde en volgende dag spenderen we samen, erg gezellig.
In de avond eten we in de oude stad van Ulcinj bij een iets te toeristisch plekje maar het eten is uitstekend.
Vandaag naar het strand geweest en lekker verbrand. Het strand ligt aan de Albanese grens en is eigenlijk een nudisten strand, ik had mijn verrekijker mee, maar geen blote snor gezien...
Heerlijk toch.
Vanavond eerst bier gedronken op terras Rosa en later met Vranac, rode wijn, gegeten in de tent waar ik de eerste dag in Ulcinj ook heb gegeten. Nu een beetje tipsie aan het typen en afscheid nemen van Georg, hij gaat naar Albanie en ik naar Budva. See you later.

Vanuit Ulcinj

2010-04-29T18:59:00.004+02:00

ULCINJ
STARI BAR

SKADAR MEER

VIRPAZAR

MORACA KLOOSTER

Hoi, daar ben ik weer. Nu vanuit een moslim internet cafe in Ulcinj. Waar was ik vorige keer gebleven..Oh ja, met die auto, het duurde geen 3 uur maar 4.5 uur maar hij kwam er. De volgende dag ben ik met prachtig weer via de Moraca vallei richting Virpazar gereden. Wat een rit zeg. Prachtige natuur en zelfs een beetje cultuur in de vorm van een klooster. Daarna in 1 ruk door naar Virpazar. Een kamer gezocht bij een lieve oude dame met uitzicht over het meer.
Heel de dag verder een beetje relaxen. In de avond ontmoet ik Georg, een oostenrijker. Hij slaapt ook in het huis en is een leuke vent. We besluiten samen te eten.
De volgende dag rij ik naar een dorpje in de ochtend, het schijnt erg pittorsk te zijn. De rit was intensief want erg smalle weggetjes dus veel concentratie. Kom ik daar is het hele dorp half vergaan, wat een troep zeg. Zonde van de tijd en ik zal Lonely planet bedanken voor de nuttige info....
Een beetje kaas ga ik in de middag samen met Georg naar Mulici, het enige dorpje daadwerkelijk aan het water. Hij trekt te voet vandaar verder. Deze rit is mogelijk nog intensiever en ik rij voortdurend onder hoogspanning, met naast me een lachende oostenrijker. Ik denk dat ik hier hoogtevrees ga ontwikkelen. Afijn, het plekje zelf is erg rustiek en kalmerend voor zolang het duurt dan. Het regend een beetje als ik Georg afzet bij zijn route.
Alleen ga ik weer terug naar Virpazar. Bij het eten ontmoet ik een beetje zonderlinge japanner maar hij is wel aardig. Hij heeft alleen last van wat oprispingen of zo...
Vandaag dus ga ik een boottochtje maken op het meer, en ik moet helaas zeggen dat dit ook uitloopt op een teleurstelling. Geen vogel gezien met al die hard pratende montenegrijnen naast me. Om 12 uur rij ik richting Ulcinj. Ik ga niet de toeristische route nemen maar besluit de quick way te gaan. Voordat ik Ulcinj in rij bezoek ik eerst de oude stad van Bar, Stari Bar. Oude ruines maar mooi. Rond 16 uur ben ik in Ulcinj, tsja de vlissingse boulevard is er niks mee....
Eerst een verkennend tochtje te voet. Ik heb dan l een kamer kunnen vinden. Vlakbij het strand zegt de baas me. Dat klopt, hij vergeet alleen te zeggen dat ik zo een 200 traptreden moet afgaan en weer op gaan om terug te gaan natuurlijk. Ach ja, het uitzicht is mooi. Lekker douchen en de baas brengt me naar een puik restaurantje waar ik heerlijke scampis met pasta eet. Tot zover. Morgen ga ik vogelen en de 2 dagen erna ook. Ik blijf hier 3 dagen.
Bye en tot gauw.

Vanuit Kolasin

2010-04-26T17:31:00.003+02:00

BIOGRADSKA NP

TARA BRUG EN TARA CANYON

DURMITOR NP

MEER NABIJ NIKSIC
KOTORBAAI NABIJ RISAN

Hallo daar iedereen, ik heb een internet cafe gevonden dus ik zal wat noteren. Dit gaat w.s. nog veranderen als ik mijn geschreven dagboek erop gooi maar dan staat er toch wat. Ik heb toch niets te doen want de auto heeft panne en ik moet wachten op een nieuwe. W.s. zijn de schokbrekers kapot.

Tot nu toe. dag 1 richting Niksic gereden en dat was een avontuur op zich. Halverwege verkeerd gereden denk ik en de weg hield op. Vraag ik aan een oude man naar de weg gaat hij gewoon in mijn auto zitten en gebaard dat we rechtdoor moeten. De weg is weg maar toch moeten we die kant op. Na 2 uur zweten en veel kruisjes slaan komen we weer op het asfalt terecht. In Niksic bedank ik de man en gooi hem mijn auto uit. Dat heeft me w.s. mijn schokbreker al gekost. De natuur en de vogels zijn natuurlijk wel erg mooi.

In Niksic in een oostblok hotel geslapen.

Dag 2 rijd ik weer verkeerd, ik bedoel een afslag te vroeg. Ik kom er zo ook wel maar toch, de weg zit ook hier vol met gaten en ik kom niet boven de 40 km per uur uit. Dat schiet lekker op.

Durmitor NP zal vast mooi zijn maar in de regen en buiten toeristenseizoen is alles dicht!

Dag 3 besluit ik maar om weg te gaan uit Durmitor want ze geven alleen maar bewolking af.

Op naar Biogradska NP, ook dit is nog gesloten maar ik kan er via een fikse wandeling toch geraken. Daar loop ik het bekende meer rond wat een prachtige trip is.

De auto maakt steeds meer herrie, ik besluit eerst een overnachting te zoeken in Kolsain. Ik vindt snel een plekje bij lieve mensen in huis. Ik bel rent a car op en beloven me over 3 uur een nieuwe auto te brengen. Tot zover...Het weer is omgedraaid en er schijnt een lekker zonnetje. Wat zal de dag van morgen weer brengen...

Nog 2 dagen!

2010-04-22T16:26:00.003+02:00

Gaat het dan toch gebeuren? Het was de afgelopen week erg spannend of alles wel door zou gaan i.v.m. de vulkaan op Ijsland. Ik denk dat het ergste leed geleden is en hoop zonder vertragingen zaterdag in Montenegro te arriveren.
Ik zie al dat de eerste dag een regenachtige gaat worden als de voorspellingen uitkomen. Laat ik dat dan een traditie noemen want mijn eerste meters destijds op het griekse vasteland waren erg natte, lees ook hier: http://cycleadventures.blogspot.com/2006/05/dag-3-10-05-06.html

Ik zal morgen nog ff snel noteren of mijn vluchttijden zijn zoals ze horen en dan zien jullie mijn verhalen en foto's tegemoet over een week of 2.
Greetz.

Vliegticket

2010-03-11T11:51:00.001+01:00

Hoi, mijn vliegticket is binnen!! Ik heb denk ik ook al een huurauto maar dat weet ik pas zeker als ik daar aan kom. Staan ze daar op me te wachten...
Nog 6 weken.

Nieuwe foto pagina

2009-09-09T07:58:00.003+02:00

Hallo, net een account gemaakt op Pbase, een plaats om een galerie aan te maken en te delen met iedereen. Neem eens een kijkje.
http://www.pbase.com/kweetnie

Groeten

O ja, ik ben al druk bezig met het plannen van de trip in april naar Montenegro. Routes uitzoeken, leuke vogelplaatsen e.d.
Tips voor goedkope vliegtickets naar Dubrovnik zijn altijd welkom.

Nog heel lang wachten

2009-01-18T19:40:00.003+01:00

Nog heel lang wachten inderdaad maar de bestemming is inmiddels wel bekend.
In 2010 wil ik in april en mei naar Montenegro. Belangrijk deze reis wordt naast het fietsen ook het vogelen.
Nu al er mee bezig zijn is de ook erg leuke voorpret...
Als er wat te melden valt dan zal ik het noteren.
Tijdstip is in principe de laatste 2 weken van april en de eerste van mei.
Dit vanwege de natuurpracht in die tijde van het jaar en natuurlijk de vogeltrek.

De laatste foto's uit de Ardeche

2008-09-26T20:56:00.002+02:00

Grignan

Lavendel in de Drome

Les Ollieres s-Eyrieux

Le Hameau de Burg

De laatste foto's uit de ardeche deel 2

2008-09-25T13:03:00.002+02:00

Langs de N86

Les Ollieres s-Eyrieux

Grignan

Foto's Ardeche deel 1

2008-08-26T12:30:00.002+02:00

D2 weg naar Lamastre

Cruas

Nabij Chateau de Rochebonne

Langs de eyerieux

Le hameau de Burg

Vanuit ons huisje

Onderweg in Beaune

Dat was lang.....

2008-01-18T21:37:00.000+01:00

Ja en nee, er komt wel een vakantie maar geen echte fietsvakantie. De fiets gaat wel mee maar het gezin ook dus ik beperk me tot een aantal ritten ter plaatse.
Toch lijkt het me leuk ook deze en andere ervaringen op te schrijven, natuurlijk aangevuld met hopelijk mooie plaatjes.
Nadeel is wel dat het pas in juli gaat plaatsvinden. Om precies te zijn van 5-7 t/m 19-7 2008.
Nog ff geduld dus, maar er is geboekt.
Plaats van handelen; Zuid-Frankrijk, de ardeche.
Later meer details!

O.K. geslaagd!!

2006-09-06T11:42:00.000+02:00

Zoals ik al eerder had geschreven heb, correctie, had ik een hernia.
Afgelopen dondedag ben ik succesvol geopereerd hieraan in het ziekenhuis van Bergen op Zoom.
Inmiddels ben ik weer revaliderende en dat valt me best zwaar.
Ik moet erg goed naar mijn lichaam luisteren en dat betekend vooralsnog veeeeeel rusten en das best moeilijk voor iemand die niet op zijn gat kan zitten.
Alle rottige details van ff voor en na de operatie zal ik jullie niet mee vermoeien maar ik kan wel zeggen dat ik zowel mentaal als ook lichamelijk een behoorlijk klysma heb gehad (letterlijk en figuurlijk;)) en dat is goed. Ik voel alsof ik opnieuw kan gaan beginnen met wat dat dan ook mag wezen...
Door de chronische verklaring van een jaar die je krijgt na een operatie voor fysiotherapie ben ik in ieder geval verzekerd van een gedegen start en voorbereiding op nieuwe sportieve hoogtepunten.

Ze zijn er

2006-09-06T11:39:00.000+02:00

Zoals je waarschijnlijk al gezien hebt staan de foto's er alweer een tijdje op, ben er zelf wel blij mee.
Was er ff tussenuit dus kon dit nog niet vermelden maar dan toch....

Foto's komen eraan!

2006-07-30T10:06:00.000+02:00

Ik denk nog een week of 2 en dan hoop ik de foto's erbij te kunnen zetten.
Ik zat wat krap bij kas dus het duurde wat langer.
De pijn in mijn been waar ik het in mijn blog wel eens over had evenals de rugpijn hebben een oorzaak, ik heb een hernia. Een mri heeft dit uitgewezen. Dit is een bittere pil en ik zie mijn (fiets) wereld tijdelijk, althans dat hoop ik, instorten. Op mijn racefiets heb ik al een half jaar niet gefietst en mijn fietstocht in Griekenland heeft de hernia waarschijnlijk geen goed gedaan.
Wat nu....ff afwachten, misschien medisch fitness, misschien opereren? ik weet het niet en zal moeten overleggen met de huisarts e.d.

Dag 14 - 21-05-06

2006-05-31T11:09:00.000+02:00

18.20 uur
W.s. de laatste avond dat ik in mijn dagboek schrijf want morgen ga ik naar huis terug. Rond 08.00 uur aan het ontbijt, ik had geen enkel idee wat deze dag te gaan doen. De mensen die de groepsreis hebben gedaan zijn ook teruggekomen en die willen de Pantokrater beklimmen, het hoogste punt op Corfu (913 m). Een rit van 80 km. In mijn eentje zag ik dit niet zo zitten maar ik vraag of ik mee mag fietsen en dat is geen probleem. Om 09.00 uur vertrokken we met 5 man richting de berg.
De eerste 20 km ging gezellig kletsend snel voorbij, even gepauzeerd en wat gedronken en toen kon het echte werk beginnen. Het eerste stuk klimmen was een gedeelte met 22 haarspeldbochten en liep door tot in het dorpje Sinirades. Daar onze lunchpauze gehouden, 1 van ons was ipv omhoog naar de afslag omlaag gereden en kwam pas later bij ons? Nog 6 km...maar delaatste kilometer gaat steil (boven de 15 % stukken) omhoog en gaat over een grindpad dus moeilijk berijdbaar als je zo met je krachten aan het smijten bent. En wat was het weer heet.Het is een mooie en afwisselende klim die in mijn eigen tempo goed is te doen, tot die laatste kilometer dan, je komt de bocht om en op een rots zie je een weg lopen. Ik denk, is dat nou de weg naar de top, oeps, slik. Al met al ben ik och fietsend boven gekomen, het heeft me een paar liter zweet gekost maar dan heb je ook wat. Boven nog een foto genomen van Jim, Jan, Henk, Onno en ikzlelf. Er was daarboven een klein kloostertje waar we met onze korte broek niet inmochten, voor de kerk lag een mandje met daarin lange rokken om de benen te bedekken. Deze aangetrokken en toch maar vene binnen gespiekt, erg mooi. 1 altaar is helemaal van zilver, plafonds en muren zijn bedekt met fresco's.Helaas mochten er geen foto's worden genomen.

De afdaling, geen fijne. In het begin is het zo steil en gevaarlijk dat ik regelmatig even de velgen moest laten afkoelen, de rest van de afdaling is er een van vele bochten. Na wat verkeerd te hebben gereden arriveren we rond 17.30 uur weer bij het hotel, uitgeput en rijp voor een bad.
Samen met de fietsgroep om een uur of 8 op het terras afgesproken om gezamelijk te eten, dit was erg gezellig.
Morgen voor het vertrek gaan we nog even met zijn vieren de hoofdstad in waar ieder zijn weg gaat en nog wat laatste spullen koopt. Ik vind op het laatste moment toch nog een boekenwinkel waar ze verkopen wat ik wil, n.l. een fotoboek van de Epirus. Met een borrel in een loungecafe een mooie afsluiter van de vakantie.

What's next???

Dag 13 - 20-05-06

2006-05-31T10:53:00.000+02:00

17.00 uur
Tsja, wat zal ik eens schrijven??
Met dat het einde nadert, nadert ook het einde van mijn ...inspiratie. Ik ben onderwijl ook muziek aan het luisteren en dat en schrijven gaan niet samen merk ik. Dus ff pauze om de White stripes af te luisteren.
Vanmorgen besloten om route 2.4 te gaan rijden met een kleine omweg naar Gardiki fort en een meer. Tot aan de afslag naar het fort toe is eht mooi, maar deels heb ik dit al gefietst toen ik naar het strand ben geweest. Benen voelde goed aan op een pijnscheut vanuit mijn rug na dan.
Fort Gardiki en het meer kan, nee moet ik iedereen afraden, het is dat ze zeggen dat het een fort is, voor mij was heteen met onkruid overwoekerd geheel. Jammer. Dan maar naar het meer, misschien nog wat vogels spotten. Het meer was deels opgedroogd, stonk en leek op plaatsen wel een vuilnisbelt. De duitsers in een tourbus vonden het desalnietemin mooi want namen overal foto's van!? Behalve van mij en ik was nog wel het ....van...
Terug naar de route, ik moet een lange klim doen. Bij Stavros rijd ik in plaats van rechtdoor naar rechts , het plaatsje in. Dat gaat 2 km steil omhoog en loopt dood foutje. Na een heerlijke afdaling met mooie uitzichten op de kust, beland ik op de drukke kustweg naar Kerkyra. Ik mis de afslag naar het binnenland dus ik moet erover doorrrijden. Eerst stop ik nog bij een pitazaak, een soort shoarmatent maar dan op zijn greiks. Ik bestel een pita met geroosterd vlees en friet daartussen. Ik had zo'n honger en het was zo lekker dat ik er nog een neem.
Rond 15.30 uur weer terug op hotel, uitzweten en mijn spannende boek uitlezen, dit is tegelijk een primeur, nooit eerder las ik een boek in 2 dagen uit.
Nu naar het terras een Mythos besteld, grieks bier, en gegeten.

Dag 12 - 19-05-06

2006-05-31T10:46:00.000+02:00

16.00 uur
Gisteravond heerlijk gegeten, iets met gekruid gehakt, beef taki?
Beneden in de boekenkast een spannend boek gevonden, lag om 21.00 uur in bed te lezen.

Rond 08.00 uur ontbijt genomen en op het gemakje naar Kerkyra gereden. Ik heb daar een paar uur door de soms erg mooie steegjes van de oude stad gedwaald. Op een terrasje pasta gegeten en nog wat griekse spulletjes gekocht, een cd, ouzo en griekse kruidenmix voor de stoofpot sifroda.
Nu lig ik dus lekker te schrijven en lezen op mijn bed. Ben blij niet te veel te hebben gedaan vandaag, de benen voelden erg moe aan.
Vanavond staat er verse zeebaars op het menu, dit had Anna, de bazin van de taveerne gisteravond aan de vaste klanten gevraagd zodat ze vers kon inkopen. Het was heerlijk. Gelukkig ben ik altijd 1 van de eerste die op terras zit want het zat om 20.30 uur helemaal vol, zo ook mijn buik.

Dag 11 - 18-5-06

2006-05-30T19:49:00.000+02:00

18.00 uur
Net heerlijk gedoucht en een gezellig praatje gemaakt met 2 nederlandse wandelaars.
Gisteravond nog finale champions leaugue finale gekeken met grieks commentaar, 't was pas laat toen ik op bedje lag.
Ze hebben hier trouwens een hele mooie ecologische manier om muggen te vangen, n.l. een zwaluw. Die kwam zo nu en dan de huiskamer invliegen.
Vandaag zou ik op het gemakje gaan doen. Route 2.5 gedaan, maar 1 klim naar Agios Gordis, een mooie baai.Erg steil afdalen en ik ben er. He er staan ligbedden en parasols, wat een service denkt de naieve en zuinige zeeuw dan, helaas, een uur later stond er een griek om geld te vragen. Het was ook te mooi om waar te zijn.Ik lig eigenlijk wel heerlijk dus ik betaal. Na een goeie 2 uur ben ik het wel beu. Ik zou eerst dezelfde weg terug nemen maar ik heb tijd over dus ik fiets de route helemaal uit. Het begint natuurlijk met die hele steile afdaling omhoog te klimmen. De beloning is mooie uitzichten op de baai en vele cipressen. Op een duur terras een heerlijke milkshake gedronken.De komende 2 uur over allerlei binnenweggetjes op mijn gemak de route uitgefietst. Bij het hotel een lekker koud pintje en eten.
Ondanks de steeds pittige hellingen en de hitte voel ik me nog best fit.

Dag 10- 17-5-06

2006-05-29T17:57:00.000+02:00

17.00 uur
Na een goede nacht rond 07.00 uur op. Ik denk hmm, lekker ontbijten...
Om 08.00 uur nog niets levends te ontdekken in het hotel, om 08.15 uur nog niets. Ontbijt heb ik inmiddels uit mijn hoofd gezet maar ik wil wel weg en ze hebben mijn paspoort nog. Ik zie een deurbel, na 3x bellen zie ik mama in een pyama uit de slaapkamer komen. Ze dachten vast dat die rare snuiter uit Ollandos zou uitslapen. Afrekenen en wegwezen, het laatstse stukje ging ook over de snelweg maar alleen in het begin wat klimmen en dan een lange afdaling naar Igoumenitsa.
In de haven eerst een kaartje gekocht, goedkoper dan de vorige en ze verzekerde me ervan dat de boot er maar 1 uur en 20 minuten zou varen.Boot vertrekt pas over een uur en aangezien ik niet heb ontbeten zoek ik eerst wat te eten op. In een hotel kan ik voor weinig geld aan een ontbijtbuffet meedoen. Dat smaakte toch wel erg goed. Bij een kiosk een telegraaf gekocht voor op de boot, heerlijk. De boot meert aan en ik kan erop. Wat een luxe zeg, lederen stoeltjes en inderdaad erg snel.
Rond 13 uur ben ik terug op Corfu. Nog even mijn weg weer vinden door de stinkende straten van Kerkyra en ik ben weer op het hotel. Ik bespreek de reis met Bertus en ik check in. Ik eet snel nog wat fruit want iets anders is er nog niet te verkrijgen.
Ik teken in het boekje van Linden (mijn oudste zoon) wat vogels die ik gespot heb, rusten en om een uur of zeven een hapje eten onder de plataan bij Anna.
Het was heerlijk, sifroda, een stoofpotje van rundvlees, ui, tomaat en aardappel.

Vanuit mijn zolderraampje zie ik de koperen ploert achter de bergen verdwijnen.

Dag 9 - 16-5-06

2006-05-28T08:57:00.000+02:00

15.56 uur
Wat een klote dag...
Lekker geslapen dus de dag begint goed. Ik zie wat op om de stad te verlaten en de weg te vinden uit het drukte van Ioannina maar dat valt ook nog wel mee.
Binnen een half uur zit ik weer in de bergen tussen haar prachtige natuur. Tot nu toe gaat het goed, er is maar 1 maar; de benen voelen slap aan. Vervolgens kom ik aan in Dodoni, ik heb daar een overnachting in gedachten. Helaas, hotel is dicht, dichtst bijzijnde hotel...50 km verderop of terug naar Ioannina.
Afijn, eerst maar eens de archeologische opgraving van Dodoni bezoeken, een oud colloseum. Jammer dat net alles is afgezet en ik het alleen van onderaf kan bekijken. Ik ben snel uitgekeken. De hitte is inmiddels aardig opgelopen. Tsja, nu naar Paramithia...
In een gehuchtje eerst wat gegeten en gevraagd hoe ik naar Paramithia kan, zo en zo. Schijnt het de snelweg te zijn. Het is korter, vlak en dus op dit moment even een aantrekkelijk alternatief.
Daar krijg ik al snel spijt van. Het is ten eerste geen 20 km wat hij verteld had maar 25 km, het is niet vlak maar 15 km vals plat, het is een oven op de weg tussen de bergen in en ik kan er geen 1 keer vanaf, verder ben ik te druk bezig met te balen dat ik me vergeet in te smeren met zonnebrand dus ik verbrand enorm. De pap in mijn benen is niet verdwenen dus het voelt aan als een monsteretappe, daarbij komt nog eens dat ik door diverse tunnels moet, heel leuk als de auto's met 120 voorbij razen. 1 geluk, het is niet druk op de snelweg. Na ruim 2 uur ploeteren kom ik aan bij de afslag Paramithia, een lange bochtige afdaling volgt. En dat is geen minuut te laat want ik werd al aardig moedeloos, intussen zijn mijn armen verkleurd van mooi bruin naar ook mooi rood. Een lange afdaling dus dat betekend dat ik toch heel wat ben gestegen. Ik zie voor mijn neus een nieuw hotel opdoemen, ziet er chic uit maar ik vraag toch even naar de prijzen. Die vallen mee zeg. Inchecken maar. Door 2 mooie dames word ik naar mijn kamer begeleid. Wat kan een douche en een bed toch heerlijk aanvoelen.
Vanmiddag trouwens Bertus gebeld en gevraagd of ik 3 nachten extra op Corfu kan verblijven, dit was ok dus morgen op naar Igouminitsaen de boot naar Kerkyra.
Bij deze zit de vasteland trip er dus op.
Samenvattend:
Dag 1; in de regen mijn eerste kilometers gemaakt.
Dag 2; Prachtige op en af route met mooi weer.
Dag 3 en 4; Aristi, 2 dagen met alleen maar hoogtepunten.
Dag 5 en 6; Zware rit ernaar toe (Koukouli), doods dorp maar schitterende natuur in de omgeving, bruggen van KIPI!
Dag 7; Ioannina, te druk, te duur.
Dag 8; rare dag, druk, mooi, tegenvallend, dicht, heet, zwaar, vermoeiend, gevaarlijk, saai en verbrand.

Ik zou graag nog een keer terugkomen voor de hoogtepunten te delen met het gezin, dan met een auto want dan kanik er nog andere hoogtepunten aanknopen die ik nu gemist heb, zoals Aooskloof, Meteorakloosters, Arta en de kustlijn.

Dag 8 - 15-5-06

2006-05-28T08:43:00.000+02:00

16.40 uur
Iets beter geslapen. Om 09.00 uur op naar Ioannina. Ik heb pijn in mijn re-been dus die ene klim in het begin gaat moeizaam, de rest van de route is vlak en dalend.
Het is tot nu toe het minste stuk van de route, alleen het stuk "platteland" voor Ioannina is mooi, voor de rest ga ik de drukte tegemoet en dat staat me meer tegen dan ik had verwacht.
Na veel zoeken in de oude stad het hotel gevonden, de minste sfeer en de duurste prijs, welkom in de stad.
Niet veel gedaan, weer betrok wat. Hapje eten op een terras en wat gerust. Vanavond naar de bioscoop, er word niet nagesynchroniseerd maar grieks ondertiteld. Terwijl ik in de bios zit breekt buiten een giga plensbui los, dat hoor ik later gelukkig pas en ik zie het aan de enorme plassen.
Ik lijk wel een beetje verzadigd na al dat moois de afgelopen dagen, daarbij komt nog bij dat ik elke avond in mijn eentje zit en dat valt me meer tegen dan ik wilde.
Morgen de drukte weer uit.

Dag 7 - 14-05-06

2006-05-25T20:11:00.000+02:00

14.44 uur
Alweer een onrustige nacht, lijkt wel groeipijn in mijn benen te hebben. Zal wel met vermoeide benen te maken hebben. Ook last van een vlaag heimwee, Nokia hielp me erdoor heen. Ben nog niet halfweg.
Even een top 5 van dingen die ik nou niet kan missen:
1 Met stip, mijn trouwe maatje, m'n fiets.
2 Mijn fototoestel
3 Mijn pen en dagboek
4 Mijn telefoon
5 Mijn neusspray

De dag begon rond 07.00 uur. Ontbijten moest ik bij Alexandra in haar huis, dit had ze zo ingericht dat er een aantal mensen konden ontbijten.
Om 09.00 uur was ik weer onderweg, ik ga het vandaag erg rustig aan doen, althans dat probeer ik. Even afdalen naar Kipi. Daar zijn in de omgeving diverse oude boogbruggen te vinden.
Allereerst de mooiste van allemaal, de enige met 3 bogen, de Kalogeriko brug. Hij licht er prachtig bij in dat morgenlicht. Een andere is wat verder van de weg af iets na Kipi, ik neem nu geen foto want overdaad schaad. De laatste die ik bezoek is een 1 boogbrug in een canyon. Daar is het lekker koel en de ideale plek om mezelf eens op de gevoelige plaat vast te leggen. Eerst oefenen of ik veilig in 10 seconden van mijn toestel over een smal paadje naar de brug kan rennen zonder het ravijn in te storten. Dat moet wel lukken, statiefje klaarzetten en klik....rennen....zitten en nu maar afwachten of ik er op sta.
Inmiddels zijn er alweer 2,5 uur verstreken en krijg ik honger. Bij de bakker koop ik 2 crossaintjes, heerlijk. Naast de weg zie ik een kapelletje staan waar ik in kan, deze is mooi versierd van binnen.
Terug naar boven doe ik deels lopend omdat ik de berm dan beter in de gaten kan houden voor bijzondere bloemetjes.
Ik wil een tukkie doen maar dat gaat niet lukken, dan maar wat lezen en toch nog maar een korte wandeling maken in de buurt.Daar vind ik langs de weg de mooiste 2 orchideeën van de reis. Ook hier zou je kunnen zeggen; overdaad schaad maar voor orchideeën maak ik een uitzondering.
Nu nog wat nadenken over de verdere invulling van mijn tocht wan t ik heb nog wat dagen te gaan. Morgen eerst naar Ioannina, naar hotel Kastro, is van dezelfde eigenaar. S' avonds nog een uurtje gekletst met 2 mensen uit friesland, ben benieuwd of ze de blog nog lezen, heb hun het adres gegeven.

Dag 6 - 13-05-06

2006-05-25T09:57:00.000+02:00

14.50 uur
Toch heerlijk om na een qua kilometers niet zo'n lange dag maar qua hoogtemeters een zware aan een heerlijk koel amstel biertje te zitten, onder een gigagrote plataan.
Platanen horen hier bij de dorpen, zonder plataan geen taveerne en zonder taveerna geen dorp. Vroeger maar ook nu nog werd de schaduw van de plataan opgezocht voor sociale bezigheden. Het hele dorp zat namelijk bij elkaar op het plein met de plataan.
Terug naar het begin, 07.30uur.
Lekker geslapen en om 08.00 uur zat ik op de fiets. Het begon gelijk goed, zo'n 5 km klimmen tot wel 9 %. Ik passer angstig en te voet een kudde loslopende koeien en stieren, die zijn gelukkig druk bezig met andere leuke dingen.
Eindelijk dan de eenzame afdaling want last van verkeer heb ik niet. Uiteindelijk beland ik in een soort dal waar ik de komende kilometers doorrrijd. Niet zo mooi, ja mag het eens een keer wat minder.
Dan schrik ik enorm, bij een afslag ligt niet 1 hond maar wel een hele kudde honden. Ze zien me, ik stap af en hou fiets tussen mij en de honden. Deze keer werkt hard roepen niet alhoewel, ze happen niet. Ik loop langzaam de bocht om en geraak uit het zicht. Opgelucht stap ik weer op de fiets. De honden goden zijn me inderdaad gunstig gestemd.
Nu kan ik kiezen, of snel naar de eindbestemming of een omweg naar Monodendri. Dit zou betekenen weer 4 km klimmen. Het schijnt daar erg mooi te zijn, tja hier ben ik toch voor gekomen. Vooruit dan maar. Na een soms pittige klim in de prikkende zon bereik ik aan de top van de vikoskloof Monodendri (dit is het einde van de 12 km lange vikoskloof). Eerst wat energie bijtanken met een heerlijke kruidentaart.
Er loopt een 600 meter lang pad naar een klooster wat tegen de afgrond plakt. Er is 1 monnik aan het werk, hij verricht monikkenwerk want hij maakt fresco's, heel de dag door en het zijn plaatjes. Je kan ze kopen dus hier sla ik mijn souvenirs in. Buiten gaat een nog geen 1 meter breed pad langs de afgrond naar een grot. Daar hebben ze in de oorlog gescholen voor de duitsers. Je moet geen hoogtevrees hebben hier.
Voldaan begin ik aan de laatste kilometers naar Koukouli, daar slaap ik de komende 2 nachten.
Het landschap veranderd behoorlijk en ik rij langs een mooi dal met loofbomen en een riviertje.
Opeens zie ik aan ijn rechterkant een prachtig mooi oud stenen boogbruggetje, natuurlijk een perfect pauzeer moment. Daar waar ik mijn fiets neer zet zie ik een bijzondere orchidee, wat een toeval...
Snel naar het beekje met brug want dit vraagt om een dia, en misschien alweer toeval maar er komt net een vrouw aan in volgens mij traditionele kledij met haar hond. Ik wacht tot ze over het bruggetje lopen en klik.
Ik vervolg mijn weg en een paar kilometer later zie ik de mooie 1 boogbrug nabij Kipi, deze is alleen wel 10x groter dan de vorige.
Nog een steile klim naarKoukouli en opeens houd de weg op en is daar het dorp met de taveerna en kamers in het begin van het dorp. Een duits pratende vrouw van 1meter klein en breed met winterjas, dikke bril en snor vangt me op, Alexandra. Het eerste wat ze vraagt is bezorgd of ik het niet koud heb zo met mijn korte broek en shirt, nee het is maar 25 graden.
Na telefonisch overleg methaar baas kan ik blijven slapen voor €35, - per nacht incl ontbijt. Vooruit dan maar, ik kan ook niet veel anders want veel meer is er niet.
Naast me..2 nederlandse wandelaars en aan de andere kant naast me ook 2 nederlanders. Wat een toeval, nog geen toeristgezien en nu zit ik naast 2 nederlandse echtparen. Gezellig is het wel, ik maak af en toe een praatje.
Er zijn in dit dorp geen wegen, hoogstens een paar rommelig onberijdbare verharde paden die net nu ook weer opengebroken zijn, volgens mij krijgen ze elektra!
Het is nog vroeg dus loop ik eerst het dorp de andere kant uit en rijd ik op mijn gemakje verder naar boven, naar het dorpje Kpesovo, 1 van de hoogst gelegen zagoriadorpen (1340 meter) entevens het hoogste punt van mijn reis. Bij een oude kerk is een winkeltje waar midden in de winkel een eeuwenoude bron is te zien.
Heerlijk gegeten en naar bedje toe.

Dag 5 - 12-05-06

2006-05-25T09:36:00.000+02:00

18.00 uur
Wat een klotenacht zeg, kon maar niet doorslapen, werd vaak wakker en ik had het koud. Nadat ik in een kast nog een deken en nog een kussen had gevonden viel ik alsnog voor een paar uur lekker in slaap. Om 08.00 uur werd ik door het zonnetje gewekt. Ontbeten en vandaag staan 2 mooie zgn Zagoriadorpen op het programma. Dit zijn een 40tal dorpen in het pindosgebergte die een beschermde status hebben gekregen. Ze zijn volledig gebouwd uit de plaatselijke steensoort "zeis", een soort leisteen. Ik bezoek vandaag Megalo Papingo en Vikos.
Het wordt een pittige klim van 8 km met een heleboel haarspelbochten. Deze kan ik vanuit het dorp goed zien liggen.Het is fantastisch weer en de uitzichten dito, na 1 1/2 uur kom ik aan in Megalo Papingo, wederom nul toeristen. Alle huizen zijn met de hand gehakt. Er worden brokken steen (zeis) aan de rand van het dorp gestort(in dorp passen de vrachtauto's niet) en met een mini vrachtauto worden ze naar de plek van bestemming gebracht. Daar zit een groepje mannen met hamer en beitel een hele dag stenen in vorm te hakken, als ze er genoeg hebben bouwen ze weer een stukje.
Tijd om door te gaan. Ik red het niet naar Mikro Papingo want ik word onderweg opgehouden door nog iets fantastisch.
Langs de kant van de weg is er links van me een canyon, met daarin natuurlijk gevormde bassins met daarin heerlijk koud en kristal helder water. ik loop hier een tijdje rond en vind een nestje gele kwikstaartjes, ik laat ze snel met rust want moeder is ongerust.
Het is inmiddels middag als ik terug in het dorp ben waar ik een hapje eet. Eerst inspecteer ik onderweg nog een bloemenweitje waar diverse orchideeën staan.
Op het terras eet ik pasta met lamsvlees, het was meer vet dan vlees maar de bedelende hond naast me was er blij mee en hiermee heb ik de hondengoden ook weer gunstig gestemd.
Op naar het dorpje Vikos met de vikoskloof. Het is een erg verlaten dorpje, eerst bekijk ik het uitzichtpunt wat recht de vikoskloof inkijkt. Indrukwekkend. In een dik half uur kan ik via een steil pad naar de bodem van de kloof afdalen, alleen wederom.
Beneden op een weitje naast de rivier staat een klein verlaten klooster, daaromheen grazen half verwilderde paarden. Het lijkt net een sprookje. Ontroerende schoonheid. De azuurblauw/groene rivier en de 2500 meter hoge Kastrakes maken het geheel compleet.Eeven opfrissen, dia's klieken, wat eten en weer terug naar boven. Wat een heerlijke dag.

Dag 4 - 11-05-06

2006-05-24T09:20:00.000+02:00

07.00 uur
Beetje onrustige nacht gehad, weel draaien en keren.
Vandaag op het programma Aristi, een dag met een aantal klimmen.
Het begint in de mist over een doorgaande weg die op en neer gaat. Er is weinig verkeer, het verkeer is ZEER fietsvriendelijk en toetert als soort van waarschuwing als het je passeert.
Uiteindelijk verlaat ik de doorgaande weg en de komende 12 km moet ik grotendeels klimmen door een afwisselend landschap, bos, dalen, rode rotsformaties, verlaten dorpen.
Op een gegeven moment zie ik een bergmassief waar Aristi als het ware in gedropt is. Ik ben halfweg wanneer ik in het dorpje Kouklii pauzeer, een erg lief meisje van 3 is niet meer bij me weg te slaan als ik foto's laat zien van mijn kinderen. Ze krijgt een pen van me en is heel blij.
De komende kilometers tot in Kalpaki zijn niet zo bijzonder, al zie ik onderweg wel ooievaars. Ik bezoek een supermarkt in Kalpaki en eet een banaantje. De stad uit en even later zie ik een bordje staan, "Vikos". Nu nog 10 km klimmen. Na alke bocht word het uitzicht mooier en mooier. Het weer is perfect om in te fietsen, licht bewolkt en een graad of 20.
Ik hou van honden..
4 zwerfhonden zitten in een afgebrand huis en zodra ze mij zien zwalken als een verwond dier komen ze in actie...ik hoef maar 1x te schreeuwen en ze druipen af. Eigenlijk triest hoe ze hier met honden omgaan.
Uiteindelijk zie ik Aristi voor me opdoemen met daarachter besneeuwde toppen van 2500 meter! In hotel Zisis ingeboekt voor 2 nachten, ik probeer af te dingen maar helaas. Het is hier fantastisch, wat een uitzichten zeg.
Het is nog te vroeg om te eten maar te laat om nog iets te doen..of toch?
Ik heb gelezen dat er bij de rivier beneden in het dal een verlaten klooster ligt. Daar ga ik naartoe, voor ik het weet ben ik de 3 km afgedaald. Wat steil zeg, ik oet dus ook weer terug naar boven. Zorgen voor later. De wandeling ernaar toe lijkt wel een sprookje. Avondlicht, de blauwe rivier, de bemoste bomen, de eenzaamheid....Ik klim via een glibberig paadje naar de verlaten toren. Uitzicht over de rivier en de bel die nog in de toren hangt. Op vergane muren 2 oude fresco's, wauw.
Snel, nou ja, weer terug want het begint donker te worden. Lekker verse forel gegeten en naar bedje.

Dag 3 - 10-05-06

2006-05-24T08:30:00.000+02:00

07.30 uur.
Niet zo best geslapen vannacht, was wat zenuwachtig voor wat komen gaat. Daarbij kwam nog dat Bertus een opbeurend verhaal had over griekse honden in de Epirus....en ik was al bang voor die beesten.
Het weer is ronduit slecht te noemen, tussen de buien door vertrek ik naar Kerkyra om in te schepen. Nog voordat ik de haven bereik ontsluit de hemel zich en lijkt al het water wat er nog in zit naar beneden te komen, een ware hoosbui. Ik schuil even om mijn regenhoezen om mijn tassen te doen en mijn regenjas aan te trekken. Nu snel de boot op, een trage sloep die naar Igouminitsa voortdobberd. Door het slechte weer zie ik de kust pas op het laatste voor me opdoemen. Ik ben nu 2 uur verder. Al snel rij ik de drukte uit en sla af richting de eerste bergen.
Ik krijg bui op bui op mijn pet en eigenlijk vind ik het niet zo erg, het fietst best fijn. Ik neem alleen wat weinig foto's.
Bij Dafni drink ik een colaatje waar ik eingelijk een warme thee wil maar die man begrijpt me niet. Kan nog net voor ik een zware klim tegemoet ga. Het is mooi, groen, nat en soms steil. Dat voor 6 km, veel wind en veel regen.
Juist op het steilste stuk begin ik Bertus te vervloeken, ik word achtervolgd door een blaffende en grommende hond. Hij blijft zo'n kilometer achter mijn sappige kuiten aan rennen. Ik ben het nu beu, stap af en scheld hem de huid vol. Het werkt, en de hond druipt met de staart tussen de benen af.
Eindelijk is daar de top..., oh nee, toch niet, een paar honderd meter later dan toch. Mijn helm op en daar gaan we, een natte glibberige afdaling in.
Ondertussen zijn de benen pap geworden, de energie is uit me geslurpt al ik de hoofdweg wederom bereik. Ik zie een afslag Polidoro staan, nog 3 km. Daar moet ik wezen, helaas is deze laatste 3 km ook weer omhoog en ik doe er wel een uur over, ik kom niet meer vooruit. Zigzaggend vervolg ik mijn weg, uitgeput en doorweekt bereik ik het hotel. De bazin stookt de verwarming op zodat ik en mijn kleding kan drogen. Net op tijd binnen voor een heuse onweersbui en alweer een hoosbui maar daarna...breken de wolken en verschijnt daar het zonnetje, er ontstaat een regenboog. Snel naar buiten voor een kiekje. Douchen, eten en slapen.

Dag 2 - 9-05-06

2006-05-23T19:45:00.000+02:00

07.15 uur.
Heerlijk geslapen zeg. Aangezien ik al om 21.30 uur op bed lag in 1 ruk doorgeslapen.
Het was zo mooi buiten, allemaal nevelen tussen de cipressen in het dal, dat vroeg om een dia.
Daarna ontbeten en op pad gegaan. Ik fiets vandaag de route 2.6 uit het routeboekje. Zo'n 60 km.
Het was prachtig en de zon scheen volop. Al snel zit ik midden in het binnenland van Corfu en overal om me heen zie ik olijfboomgaarden. Net geoogst maar hier en daar hangen er nog een enkele zwarte olijf aan een boom. Het gaat op en neer maar (nog) niet al te steil of te lang.
Opeens in de berm een groepje orchideeën. Eerst zie ik maar 1 soort maar even verder kijken en ik zie nog 2 andere soorten staan. Mijn knieën doen zeer van op de grond foto's nemen.

Er begint een langere klim die gaat tot aan "bella vista", een hoog gelegen terras met een fantastisch uitzicht op de baai onder mij, er word wel gezegd dat dit het mooiste panaorama van Corfu is. Ik bezoek ook nog het dorpje Krini, leuk maar al snel komen er dorpelingen die me lokaal waar proberen aan te smeren (Olijfolie, honing, kruiden e.d.). Nog even niet, ik moet het ook nog allemaal meeslepen.
Daarna gaat het nog tot Alimatades op en neer, ik kom op een soort hoogvlakte met weidse uitzichten. Daarboven staat helemaal in zijn uppie een taveerne. Ik lunch. Wat zijn de grieken toch vriendelijk. Ik eet een griekse dagschotel, genaamd "sofrita". Rundvlees in wijnsaus. Erg lekker. De lucht betrekt wat en het zonnetje verdwijnt zo af en toe.
Vanaf dat moment geraak ik ook de weg een beetje kwijt, het is een wirwar aan weggetjes, ik rijd op een gegeven moment zelfs een rondje? Voor de tweede maal red eht woordje "aqualand" me weer.
Wat valt op vandaag? Stille weggetjes die op sommige plaatsen erg slecht zijn. Ook zijn ze overal aan het bouwen maar stoppen ze vaak halverwege zodat ze of boven of onder wonen. En de rest staat dus leeg en onafgebouwd. Om 14.45 uur zie ik bekende wegen. Ik koop nog wat heerlijk biologische mandarijnen.
Eenmaal op mijn hotelkamer merk ik dat ook de hooiekoorts ook hier zijn werk doet, een dichte neus en rode ogen tot gevolg. Kijken of ik het eruit kan douchen, nee maar het is wel lekker.
Vanavond leg ik mijn plannen voor de komende week voor aan Bertus, de schrijver van de routeboekjes. Vandaag toch weer een 80 km gefietst. Van Bertus een aantal nuttige tips gekregen.

Dag 1 8-05-06

2006-05-23T15:56:00.001+02:00

Fiets route 220695 - powered by Bikemap

Hallo, daar ben ik dan. Helaas geen internetcafe's gevonden onderweg dus zal ik het achteraf moeten gaan opschrijven. Elke dag vanaf vandaag zal ik proberen om 1 of meerdere dagen uit mijn dagboek toe te voegen.
Over een week of zo hoop ik ook de eerste foto's toe te kunnen voegen.
Het begint allemaal in de Kwakel, een dorpje onder de rook van Schiphol. We mogen een nachtje overnachten in een vakantiehuisje van Bert en Berna, familie van mijn vrouw. Waarvoor nogmaals mijn dank.
Om 02.00 uur is het tijd om op te staan en ons op te maken om naar Schiphol te gaan, daar arriveren we om 03.15 uur. Na wat gehannes met de fietsdoos is het tijd om in te checken en afscheid te nemen van mijn vrouw, bye bye, zwaai, zwaai. Op wat oorpijn na een voorspoedige vlucht gehad naar Corfu, daar landen we rond 09.45 uur plaatselijke tijd (de klok is een uur vooruit). Mijn fiets word netjes bij me afgeleverd want past niet op de band. Ik sluit me aan bij nog een clubje cycletoerders, deze gaan een groepstocht maken. Met de taxi gaan we naar hotel "Marida". Mooi hotelletje op 10 km buiten de stad, een broeiplaats van nederlanders want Bertus Legebeke heeft daar zijn fietsverhuurshop en staat verder bekend om zijn route boekjes; "fietsen op zijn Grieks". Deze boekjes, m.n. dan de delen; fietsen op Corfu en fietsen in de Epirus zal ik veelvuldig gaan gebruiken.

Het eerste doel van vandaag is het engelse kerkhofje van Kerkyra, de hoofdstad van Corfu. Daar, zo heb ik op het net gelezen, staan vele orchideeën. Ik moet wel even zoeken want Kerkyra is een drukke wat chaotische stad, te midden van die drukte ligt dan verscholen het kerkhof, een oase van rust. De beheerder van het kerkhof laat me graag, " specially for you", de mooiste orchideeën zien. De eerste dia's zijn een feit.
Kerkyra is een mooie stad die in verval is maar dat heeft weer zijn charme. Terug naar het hotel blijkt niet zo eenvoudig te zijn en ik kom na veel omrijden aan. Tip: mocht je de weg naar Agios Ioannis (dorp waar het hotel ligt) ooit kwijt raken, vraag dan naar aqualand, een groot waterparadijs op loopafstand van het dorp.
Het is pas 18.00 uur en ze eten hier gemiddeld pas om 20.00 uur, dan maar ff rusten.
Vandaag lekker zonnetje, 22 graden celcius en een lekker briesje van zee, maar dat kan ook niet anders op een eiland.

Gekkigheid van de dag: W.c. papier mag niet in de w.c. maar moet in de vuilnisbak!

Nog FF

2006-05-05T20:49:00.000+02:00

Nog 2 en een halve nacht slapen en dan mag ik gaan vliegen. Moet al om 04.00uur op Schiphol zijn maar gelukkig kunnen we slapen in de Kwakel in een vakantiehuisje van familie van mijn vrouw; Bert en Berna, waarvoor mijn hartelijke dank. En de Kwakel ligt maar 15 minuutjes of zo van Schiphol vandaan dus dat scheelt toch weer zo'n 2 uur rijden in de kostbare nachtuurtjes.
Volgende keer hoop ik vanuit Griekenland mijn blog te kunnen bijwerken.

Fiets en wandelbeurs (2)

2006-02-20T20:15:00.000+01:00

Van het weekend naar Amsterdam geweest naar de beurs. Direct eerst even naar de stand van cycletours want ik wilde natuurlijk snel boeken. Tegenvaller!!! Ik kan nog wel mee met het vliegtuig maar niet meer mee terug, op zich best aantrekkelijk maar ik denk dat ik het thuis dan wel erg ga missen. Een week later kan wel maar ja dan heb ik geen vakantie meer als ik 2 weken later terugkom....gelukkig waren we mobiel dus kon ik mijn werk bellen. En jawel, ik kan mijn vakantie een week opschuiven, opluchting. Ik heb geboekt en vertrek op 8 mei naar Kerkyra en daar vandaan vertrek ik ook weer op 22 mei.

Fiets en wandelbeurs

2006-01-30T21:46:00.000+01:00

Nog een paar weken en dan is de fiets en wandelbeurs in de Amsterdam rai. Daar hoop ik mijn vakantie vast te leggen naar Griekenland bij cycletours. Dan kan ik ook beginnen met mijn plannen te onthullen op dit blog. Het zal waarschijnlijk een zgn. vliegende fiets worden. Dat wil zeggen dat ik verzorgd door cycletours de eerste 2 en laatste 2 nachten van mijn reis doorbreng in een accomodatie door hun geregeld, verder wordt mijn fiets van en naar het vliegtuig getransporteerd en kan ik gebruik maken om mijn fietsdoos op te bergen. Heel handig dus en ik zie ook nog wat van het eiland Korfu want daar vlieg ik op. De rest is aan mij om in te vullen.
Ik hoop nog tijd over te hebben om gelijk al wat te shoppen voor de vakantie in Amsterdam, in Zeeland is het toch karig gesteld met de outdoor shops.

Dag 8 17-07-2005

2005-12-20T09:42:00.000+01:00

Porthmadog 17.46 uur.

Na een onrustige en warme nacht met een hoop snurkers (goddank mijn oordoppen) rond 6.15 uur wakker. Gelukkig want ik heb behoefte om et fietsen. Eerst nog ontbijten tussen 50 of meer japanners en dan of we go voor de laatste etappe. Het brengt me over de Menai brug naar het eiland van Anglesey. Een mooi en zeer rustig ritje. 2 auto's tegengekomen in de eerste 30 km. Vlak noemen ze het hier, ik noem het licht glooiend. Onderweg een zgn burialchamber en een hunnebed bezocht. Ik heb om 13.00 uur afgesproken vlakbij Holyhead, bij de vuurtoren van South stack want daar stopt letterlijk de weg en is dus een gepast einde van mijn reis. Holyhead zelf is maar een lelijk havenstadje maar daareentegen is het stuk land daarachter schitterend. Stijle kliffen, archeologische vindplaatsen en veel vogels. En mooi weer. Een mooie afsluiten voor deze schitterende tocht. Vandaag gefiets: 64 km, totaal op de teller: 526 km.

Mooiste gedeelte van de tocht? Het stuk wat niet officieel bij de tocht hoorde, de rit door Elan valley. Leukste overnachtingsplaats? Beili barn, Rhayader.
Pittigste heuvel? naar de gospel pass. Mooiste cultuurmoment? 's Ochtendsvroeg Llanthony priory bezoeken.

Dag 7 16-07-2005

2005-12-20T09:28:00.000+01:00

Bangor youth hostel 21.05 uur

Vandaag weer vertrokken voor mijn laatste 2 dagen fietsen. Pannekoeken als ontbijt dus daar kan het vandaag niet aanliggen.
De eerste 20 km naar Criccieth zijn mooi door landelijk gebied en gaan op en neer, het kasteel was nog niet open dus dat laat ik aan mij voorbij gaan. De volgende 20 km is wat eentonig en niet zo interessant. De 20 km daarop is nog minder, wel 2 voordelen, het is vlak en autovrij.
In Carnarfon aangekomen eet ik wat broodjes, en sorry, ik kan het niet laten, een paar chickenstrip van KFC. De laatste 10 km zijn ook niet echt je van dat dus ik moet zeggen dat dit de moinste etappe is. Het kan natuurlijk niet elke dag feest zijn, temperatuur is inmiddels ook gedaald naar 20 graden. Bangor is de grootste stad die ik tot nu toe heb bezocht, met een drukke lange winkelstraat. Het is een studentenstad. Ik zoek de rust op van de oude pier en drink daar een kopje thee met een scone. Wat ik daar ook vind is een internetcafe, mooi, kan ik mijn mail bijlezen.
Ik praat in het youth hostel veel met een man van 60 uit Engeland voornamelijk over politiek en sport. Vanavond nogmaals fish and chips geprobeerd, nu was het een stuk beter.
Ben benieuwd hoe het slapen hier gaat, lig met 5 andere op 1 kamer. Maar heb altijd mijn oordoppen nog. Morgen alweer de laatste 50!! en ik heb nog zoveel ruimte in mijn dagboek. Goed excuus om volgend jaar weer op fiets te gaan??

Gefietst 74 km

Dag 6 14-07-2005

2005-12-19T20:02:00.000+01:00

Porthmadog 16.31 uur.

In bad mijn ding opschrijven...
Eerst mijn verhaal van gisteren afschrijven. Wat een hellenacht. Wat gedachten in iemands hoofd (mijn) allemaal niet kunnen doen.
Had net crimewatch zitten kijken en ik vertrouwde die blutte Ier niet. Ik lag al later op bed en had gelukkig aan de eigenaar gevraagd of hij niet op een andere kamer kon. Ik mijn deur op slot en proberen te slapen, nou dat ging niet, ik was bang en elk geluidje deed me verder verkrampen.
Ik heb tot 02.00 uur liggen malen in mijn bedje, toen heb ik alle lichten aangedaan en ben gaan lezen tot 02.45 uur met mijn zakmes onder mijn kussen. UIteindelijk dan toch in slaap gevallen en weer wakker geworden, gelukkig. Van al die spanning kon ik niet eten en ben ook maar snel vertrokken daar zonder die Ier nog te zien.

Eerst een flink stuk klimmen naar de zgn "happy valley"?
Is erg mooi en ik word er weer happy van, daarna een stuk richting de kust, waar is die dan?
Ineens van achter een bocht zie ik dan de oceaan, of liever gezegd de Ierse zee. Fantastisch!
De laatste 40 km zijn relatief eenvoudig, alleen bij Harlech gaat het nog even steil omhoog.
In Harlech zelf is een helling van 40%!!
Ik word om 13 uur herenigd met de familie.Ik ben er al om 12 uur dus heb de tijd om een praatje te maken met de plaatselijke straatmuzikant, een ex-marinier die ook in Nederland heeft gelegen (met zijn schip).
Om 13.30 uur zijn ze er eindelijk, samen bezoeken we nog Harlech castle en gaat de fiets op de drager. 2 dagen rust.

Dag 5 13-07-05

2005-12-19T09:36:00.000+01:00

Reditreks bunkhouse, Machynlleth.
Hier ademt alles mtb uit, niet gek want eigenaar heeft een bike-shop en organiseerd mtb-tochten. Ik heb mijn eigen mtb tocht erop zitten.
Rond 8.15 uur vertrokken. Omdat de benen pijn, moe en stroef aanvoelen besluit ik om een shortcut te nemen. In kilometers zeker waar maar qua stijging zeker niet! Ik beland al snel op hele smalle wegen waar weinig verkeer komt getuige al het gras wat midden op de weg groeit.
Een vriendelijke man die zelfs een beetje nederlands spreekt, wijst me de weg. De weg leidt naar hekken?? Dit is niet zo ongewoon, zo houden ze de schapen uit elkaar. Over de schapenstront ploeter ik voort en opeens stopt de weg, geen hek maar weiland....
Hmm, toch niet goed maar die ene weg leek toch ook niet op een weg? Toch is dit de juiste weg.
Diep in een bos kom ik over een stokoud bruggetje met watervalletjes eronder. Droom ik nu of zag ik daar een trol wegschieten..bestaan ze dan toch?
Door al weer een hek rijd ik verder tot ik op een erf kom. Ook doodlopend, wat niet doodloopt zijn de honden op dat erf. Al blaffend komen ze op me af. Ik schijt in mijn broek.
Ooit heb ik eens gelezen dat blaffende honden niet bijten en dat je veel lawaai moet maken. Dat doe ik maar en verhip, het werkt nog ook. De honden gaan met hun staart tussen de benen huiswaarts. Ik ook.
Uiteindelijk na een giga steile afdaling op een net geasfalteerd weggetje kom ik op de weg waar ik moet zijn. Nog maar even. Als je de stad, Machynlleth, komt inrijden heb je daar het centrum voor keltische kunsten. Daar souvenirs ingekocht.
'S avonds magnetronmaaltijd gegeten, chicken masala.

Zit ik binnen wat te lezen en uit te rusten zie ik dat er mooi licht is buiten. Nog maar een klein stukje fietsen en kijken of ik nog wat mooie plaatjes kan schieten. Als de dia's zijn gelukt dan moeten er mooie plaatjes bij zitten. Helaas is mijn rolletje volen de lege liggen nog in het bunkhouse.
Terug daar zit ik dit op te schrijven als er iemand op het raam klopt. Een blutte Ier die hier ook wil slapen en van mij geld wil lenen. Creep, afijn, ik bel de eigenaar voor hem en hij kan nog blijven ook. Hij doet op zich aardig tegen me en we kletsen wat maar ik ben (vast door vreemde omgeving) achterdochtig, w.s onterecht but you'll never now. Gelukkig slaapt hij op een andere kamer en kan de mijne op slot. Kijken of ik morgen nog wakker word.

Gefietst 62,27 km

Dag 4 12-07-05

2005-12-17T12:28:00.000+01:00

Capel Bangor, 15.55 uur.
Wat een dag!
Rond 8.00 uur vertrokken richting Elanvalley en rond 9.00 uur aangekomen bij het bezoekerscentrum. Gaat jammer genoeg pas om 10.00 uur open. Daar ga ik niet op wachten, er is genoeg te zien. Het lijkt soms wel een sprookjeslandschap. Vooral het eerste gedeelte is adembenemend. En geen kip te zien, wel heel veel schapen. Die hebben vrij spel en lopen gewoon over de weg. Als ze mij zien slaan ze op de vlucht en rennen ze honderden meters voor me uit.
Het is hier echt geen meter vlak maar het is erg verlaten en dat maakt het zo bijzonder hier. Uiteindelijk ga ik het meren/dammen landschap uit en ga het grote "niemandsland" in. Indrukwekkend die leegte, zo had ik me Wales voorgesteld. Kale vlaktes, heuvels met veel snelstromende beekjes, de wolken die met het licht spelen....uiteindelijk kom ik aan bij Devil's bridge, bekend om zijn 3 bruggen boven elkaar. Ik eet daar wat warms en vertrek snel weer want ik ga niet voor 2 pond 50 een paar trapjes naar beneden om een brug te zien te midden van tientallen duitsers terwijl ik net uit onbetaalbare schoonheid kom....gratis!
Een flinke klim brengt me naar het punt waar ik rechts af moet slaan en het landschap veranderd. Ik ga zo'n 5 km steil naar beneden. Ondanks dat ik naar beneden fiets ga ik soms niet harder dan 11 km per uur van wege die steilte en slecht wegdek. Ben blij dat ik het niet naar boven hoeft te klimmen.
Door het andere landschap van akkerbouw en genietend van 2 rode wouwen die naast me blijven cirkelen, pedaleer ik verder. Waar zou mijn b&b zijn? Er zit geen kaartje bij en straatnamen zijn er niet. Dan maar ff vragen aan een paar locals. In een straatje ligt net een kar met hooi op zijn kant en er staan een hoop mannen bij, die hebben vast geen tijd of zin om zo'n stomme toerist te helpen. Maar nee hoor, vriedelijk als altijd word ik de juiste kant opgewezen.
Op een chique boerderij mag ik mij settelen. Dineren kan ik bij de plaatselijke golfclub. Klinkt decadent maar is daar zo gewoon als een voetbalkantine hier. Redelijk te eten hier op de erwtenpuree na dan. Terug op de boerderij kan ik voor heteerst wat naar tv kijken en naar de radio luisteren. Muziek is toch moeilijk te missen voor me, evenals de familie. Gelukkig bestaan er mobieltjes. Gelukkig maar dat ze belde want ze dacht dat ze me morgen al op moest pikken. Nee, overmorgen pas. Als ik ergens kinderen zie wordt ik wat verdrietig. Lieve Luka, lieve Linden, pas maar op als ik terugben want dan ga ik knuffelen.

Gefietst 40 km.

Dag 3 11-07-05

2005-12-16T20:21:00.000+01:00

Beili Barn, Rhayader 18.21 uur
Wat een lange dag zeg, toch ging het al beter dan gisteren. Met name dan de afstand. Pas over de 80 km begon ik leeg te raken. 6.30uur op en 3 kwartier laterop de fiets. Wilde vroeg over de 1e bergen heen zijn. Het klimmen gaat in eerste instantie langzaam stijgend over hele smalle weggetjes. Hoogtepunt 1: Llanthony Priory, een abdei ruine. Ik was er rond 8.00 uur en het was eigenlijk nog gesloten. Tenminste dat zag ik op een bord staan toen ik alles al had gezien, behalve dat bord dan. Afijn, er was niemand dus ik had het rijk voor mezelf. Verder naar de Gospel pass, het hoogste punt van de route, 600 meter.
Zo'n paar honderd meter voor de top gaat het met zo'n 15% opwaarts en dat wordt me net voor de top teveel. Ik moet even lopen maar das bijna net zo zwaar als fietsen met zo'n zwaar bepakte fiets. Het is fantastisch helder weer en de uitzichten zijn daar ook naar.
Een heerlijke afdaling tot in Hay-on-Wye, huh Hay zeg je en niet Glasbury? In alle haast een afslag gemist. Dan maar de snelste weg terug naar Glasbury. Gelukkig vrij vlak en de wind in de rug maar toch weer een extra 9km. Vanaf daar is het een vlakke rit door bos langs de rivier Wye naar Builth Wells. Wederom spaghetti gegeten.
De laatste loodjes, ja die zijn echt het zwaarst. Gelijk uit Builth Wells gaat het steil omhoog het achterland in. Zo goed als geen verkeer.
Een wat ruiger landschap met veel, heel veel heggen en varens. UIteindelijk stopt de weg en gaat de route over in een eerste onverhard gedeelte van ongeveer 4 km. Goed te fietsen staat in de gids, nou not dus. Het is een oude romeinse weg die bezaaid ligt met stenen en toch nog behoorlijk wat modder. 2/3 moeten lopen in de snikhete zon, het put uit.
In Rhayader val ik bijna om van vermoeidheid, waar is mijn slaapplaats?
U raad het al, 4 km buiten het dorp, bergop. Helemaal kaas kom ik daar aan bij een mooi huis met vriendelijke oudjes. Wederom het rijk alleen. Heerlijk gedoucht en de billen wat verzord. Daarna weer terug naar het dorp op zoek naar een winkeltje en een pub om wat te kanen.
Spare-ribs gegeten, nou nooit doen in Wales. En overal weten ze er weer peas bij te gooien (erwten). Op de weg terug zie ik de beroemde rode wouwen, ik rijd dan ook midden in kite (=rode wouw) country en mijn overnachtingsplaats is ook direct gelegen aan het voederstation van die mooie beestjes.

Wat valt op?:

- heggen
- eiken
- Geen fietsers
- auto's racen allemaal
- gaan toch ruim aan de kant voor me
- vriendelijke lui
- slechte keuken

Gefietst 65 km.

Dag 2 10-07-2005

2005-12-14T16:33:00.000+01:00

Pantygelli, Smitthey's bunkhouse 15.30uur
Het klokje bijna rond geslapen n.l. tot 7.30uur. Had de wekker niet aangezet omdat het ontbijt pas vanaf 8uur geserveerd werd. Niet echt een typisch engels ontbijt maar desalnietemin smaakt het goed. Om 8.45 uur vertrokken, na wat zoeken (blijkt dat route 8 hier route 42 is) de eerste fikse klim het dorp uit, het is gelijk een zware beproeving. Fijn begin en het kwik stijgt ook snel naar de 30 graden celcius. Het is een mooie route die steeds op en neer gaat met dan weer korte steile klimmetjes dan weer wat langer en minder steil. Het vervelendste zijn gek genoeg de afdalingen, die zijn n.l. ook steil en kort en links en zeer smal en door de holle wegen zie je niet veel. Dus veel remmen. Elke keer neem ik me voor om te stoppen maar elke x kan ik geen geschikte plek vinden n.l. koel en met een terrasje, de dorpjes zijn te klein voor een cafe o.i.d. en het is te heet voor een koel plekje. Korte tussenstops zijn er in Usk, waar een rommelmarkt is met dezelfde zooi als bij ons thuis dus daar ben ik snel op uitgekeken. Wat later, voor Abergavenny, word er een grote paardenshow gehouden, erg druk maar ik haat die beesten dus waarom zou ik gaan kijken? Wat mijn aandacht trekt is wel leuk...in 1e instantie denk ik een schaapherder te zien maar dichterbij gekomen zie ik dat het honden zijn. Ze worden evenwel net zo gehoed als schapen.
Ik vraag aan iemand hoe ver het nog is, hij zegt niet ver (klopt) en "all the way down" (klopt niet). # Aangezien ik vrij leeg ben en moe valt dat me zwaar en voor het eerst MOET ik stoppen#. Na 10 minuten op naar Abergavenny. Heerlijk spaghetti gegeten en alhoewel ik vol zit douw ik toch alles naar binnen, wie weet wanneer ik weer kan eten. Nog een steile klim het dorp uit en ik ben bij het bunkhouse, een schapenboerderij. Ik kan er niets eten/kopen dus moet ik weer terug naar beneden, zonder bagage deze keer en dat scheelt aanzienelijk. Bij een klein sparretje koop ik wat voorraad. Warm eten doe ik wel bij de pub vlakbij de boerderij. Kom ik daar om 15.15uur, ze serveren NIETS tussen 15-18 uur en na 18 uur geen eten alleen maar drank. Vanavond nogmaals naar beneden? Dat zie ik straks wel als ik honger krijg. Nu even heerlijk relaxen in een luie stoel en genieten van het gemekker van de schapen en het gestjilp van de zwaluwen. # Voel me niet zo lekker #, w.s. van de honger. Dat betekend naar beneden en ook weer 3 km steil naar boven. Kom ik in het dorp, is alles verlaten. Er is na veel vragen nog 1 tent open waar ik wat kan eten. Vooruit dan maar, de honger wint. Ik pak iets wat ik niet ken maar wel denk te herkennen, black angus beef pie with roasted gravy. Een soort hachee met daarop een taartje van bladerdeeg. Best lekker, flinke pint erbij en ik ben weer de jonge. Terug naar boven gaat een stuk beter dan vanmiddag # ik herstel snel #. Bij de boertjes mocht ik nog even op teletekst kijken wat de tour de france had gedaan. Alweer slaat Rabobank toe, gisteren Weening, vandaag Rasmussen. Drie hoeraatjes, geeft me moraal of zou dat komen omdat Sandra heeft gebeld? Oordoppen in en slapen maar!
Gefietst 104,3 km.

Dag een 09-07-2005

2005-12-13T19:07:00.000+01:00

Chepstow Upper Sedburyhouse

En bedankt lieve mensen, hele dag mijn tranen kunnen bedwingen maar de bladzijden die jullie in mijn dagboek hebben geschreven zijn ontroerend dus waren de druppels die andere druppels lieten opwellen.

03.30uur wakker en op weg, via Belgie, Frankrijk, Engeland door naar Wales. De kids zijn superbraaf ondanks dat de 1 wat meer aandacht vraagt dan de ander. Eerste hoogtepunt voor de kids...is de boot, ze vinden het geweldig. Ik zelf heb een dipje, ben moe en kan niet tegen het rustgevende gewieg van het schip. Ik ga het stuk door Engeland rijden zodat Sandra kan uitrusten voor haar deel van de reis. De reis verloopt vlotjes al slaat de vermoeitheid bij bijna iedereen toe. Linden heeft nog gedut. 1 moment van pech levert dan ook de nodig chagerijn op, we rijden fout en lijken recht Londen in te rijden. We gaan de weg maar eens vragen, een uiterst vreindelijke mevrouw stuurt ons weer de juiste richting op. Over de Severn-bridge weer fout maar dat geeft niet zo want we zijn er nu bijna, althans ik dan. De zenuwen nemen giga toe, ben er een beetje misselijk van. Op Chepstow aangekomen is het dan zover...afscheid nemen en dat terwijk ik weet dat jullie nog zo'n 5uur moeten. Ik weet niet wat ik erger vind, jou "alleen" te laten voor deze klus of mezelf zielig vinden. Het lijkt wel op heimwee!

Ik ga het er maar uit fietsen en heb dan ook snel mijn slaapplaats gevonden, een b&b. Weinig spraakzame mensen overigens. Dan maar mijn oorspronkelijke plan, een bezoek aan Tintern abbey. Bij het plaatselijk toeristenburo zeggen ze dat het ver fietsen is en over een drukke, hele steile weg gaat. Oeps. Maar de waarheid van een niet fietser is niet de waarheid van een wel fietser. 8km op en af over inderdaad een drukke weg maar dat mooie weer en dat vooruitzicht doet dat teniet # sterke benen, goede ademhaling # . Fantastisch die ruine, jammer dat ik dit niet met jullie kan delen maar ik hoop dat de dia's dit enigsinds vergoeden. In het souvenirwinkeltje ben ik al geneigd om veel geld uit te geven maar verstandig als ik ben, wacht ik want er zijn er vast nog meer. Wat een vriendelijke lui zeg! Weer terug in Chepstow gaat de maag knorren, wat locals raden me aan om fish and chips te eten en ze weten toevallig daar de beste tent voor. Nou ik heb nog nooit zoiets ranzigs gegeten. Het zat al binnen 10 seconden in een krant verpakt, en nu overdrijf ik eens niet. Op een stopeje getracht die dot vet te eten maar ik kreeg het niet weg dus heb het weggegooit. Dan maar wat koekjes.

Nu, nog vroeg, al in bed hoop ik op een telefoontje van jou , denk niet dat je daar de puf nog voor hebt, zie je volgende week.

Eerste keer

2005-11-11T16:04:00.001+01:00

Fiets route 220664 - powered by Bikemap

Hallo, dit is mijn verhaal van mijn fietsavonturen.
Eindelijk komt er dan een uitgebreid verslag van mijn fietstocht door Wales, The Lon Las Cymru. Deze route gaat van het zuiden van Wales vanuit Chepstow van start en eindigt op het eiland van Angelesey in Holyhead.
In april 2006 staat de volgende tocht gepland, een tocht door de binnenlanden van Noord-Griekenland, oftewel de streek Epirus.